Vakantie 2013

Ook de nieuwe vakantie gaan we weer doorbrengen in Australië. Dit is de link waar je meer kunt zien en lezen van deze fantastische tijd: http://janenagnes.blogspot.nl/

Inpakken en vertrekken

Vandaag hebben we de koffers en tassen ingepakt. (Nee, die piratenhanddoek laten we hier...)

Morgen is de laatste dag.

De camper inleveren,

 Bagage uitgeladen en wachten op de taxi naar het vliegveld.

Inchecken. Toen bleek dat we veel te veel bagage hebben. Zowel de koffers als onze handbagage had veel te veel kilo's. En ze had 2 tassen nog niet eens gezien die op de grond stonden voor de incheckbalie. Voor iedere kilo overschrijding moest 60 US dollar betaald worden... Dus terug om de koffers opnieuw in te pakken en paar dingen weg te gooien.

We hebben kleren aangetrokken, boeken in een tas om de nek gehangen, en 1 tas in de hoek laten staan. Die hebben we later opgehaald. Die extra tas had geen bagagelabel, maar dat was geen probleem om door de douane te komen.. Agnes haar rugzak (zware) was niet opgemerkt en kreeg ook geen bagagelabel..

En terug op Schiphol.

Op een klein stationnetje

Grote Termietenheuvels

Onderweg van Atherton naar Cairns zagen we langs de weg vele grote termietenheuvels. Toen ik opzocht (op wikipedia) wat termieten eigenlijk zijn voor beestjes las ik ondermeer het volgende: "Termieten kennen zowel werksters (vrouwtjes) als soldaten (mannetjes) en deze laatste zijn bij sommige tropische soorten berucht omdat ze zeer grote stekende kaken hebben, giftig zijn, of als men pech heeft allebei". Dat wist ik niet toen ik de auto uitging om van dichtbij een foto te maken....

Cape Tribulation: Verder gaan we niet!

We zijn inmidels in Cairns. Dit is het eindpunt van onze reis. Het heeft ongeveer 120.000 inwoners en voor hier is dat een grote stad. Cairns heeft een internationale luchthaven vanwaar wij straks weer naar Hong Kong vliegen en daar overstappen voor een vlucht naar Schiphol. Dat is over 5 dagen.
Vanaf Cairns kun je leuke uitstapjes maken naar Atherton Tablelands, Kuranda, Mareeba, Mossman, Daintree en Cape Tribulation.
Cape Tribulation is het  meest noordelijke plaats die wij hebben bezocht. Je kunt nog verder rijden naar Cooktown, maar dat is niet aan te raden tijdens het regenseizoen. Er is een min of meer gewone weg en een 4 wiel track. Beiden zijn niet of nauwelijks te gebruiken in het regenseizoen.
Om in Cape Tribulation te kunnen komen moet je eerst met een veerboot over de Daintree rivier. Hierin zwemmen krokodillen. Je kunt dan ook met een rondvaartboot de rivier op om krokodillen te bekijken. Ze hebben er ongeveer 70 geteld.
De vorige keer dat wij op een steiger stonden aan de rivier hebben wij ook enkele krokodillen zien zwemmen. Dit keer hebben we ze niet gezien.
Nadat je de oversteek hebt gemaakt volgt een route van 47 kilometer, dwars door het tropische regenwoud. Het is een mooie route, maar vooral leuk voor de mensen die nog nooit een tropisch regenwoud hebben gezien. Het is niet echt mooier dan ergens anders.
Het eindpunt: Cape Tribulation viel ons tegen. Er staat een kleine supermarkt, 2 huizen waar je een tour kunt boeken en een bottleshop. En verderop zit een camping. En dat is Cape Tribulation.
Maar je moet er natuurlijk zijn geweest.....

Een kleine kangoeroe heet een wallabie

Een kleine kangoeroe heet een wallabie en die zie je eigenlijk vaker dan een grote kangoeroe. tenminste hier in het noorden.

De groene-kont-mieren

Overal waar je ook komt in Australië tref je de mieren met de groene konten aan. Deze mieren zijn duidelijk groter dan die wij in Nederland hebben. Ze zijn ongeveer 1 cm lang, hebben een groen kopje een geel tussenstuk en een groene kont. Ze kunnen heel snel lopen en zijn heel actief in het verzamelen van eten. We hebben ze al eens gezien dat ze in een groepje een grote (lijkt op een) rups aanvielen en die rups delfde het onderspit. Als je in de route van de groene kontmiertjes gaat staan dan heb je direct een aantal op je lopen en die gaan je dan prikken. Je ziet hun lijfjes helemaal kromtrekken als ze bezig zijn om je te prikken dus het kost ze blijkbaar enige moeite.
Ze zitten overal in het gras en vooral bij bomen. In bomen maken ze hun nesten. Op de een of andere manier weten zij de bladeren van de bomen zo om te buigen en aan elkaar te plakken dat het een pakketje is geworden. Je ziet een soort opgedroogd spuug tussen de bladeren zitten. Dat is de lijm die ze hebben gemaakt om de bladeren aan elkaar te laten plakken.
Hieronder kun je dit goed zien op de foto's en filmpje.

De beet van deze mier is niet vervelend. Je voelt het wel, maar het is direct weer weg. Heel anders is het als je geprikt wordt door de grote zwarte mier! Die prikken als wespen en daarvan krijg je ook net zo'n last als van een wespensteek!

Gelukkig zijn er daar veel minder van.