Het strand in Australië

Het wordt tijd dat we ook iets over het strand in Australië schrijven. Immers wie aan Australië denkt die denkt niet alleen aan surfboardjes, maar ook aan zonnige stranden. En die zijn er, talrijk. In tegenstelling tot de nederlanders gaan de Australiërs niet massaal naar het strand als de zon schijnt. Het komt dan ook regelmatig voor dat wij bijna de enigen zijn op het strand. Geen lange files er naar toe of zoeken naar een geschikte plek. nee, gewoon de auto naast het strand parkeren en een stukje lopen naar het strand. Of vanaf de camping lopend naar het strand. Veel campings aan de kust liggen namelijk op loopafstand van het strand.
Als de zon schijnt is het zand vaak te warm om er met de blote voeten over te lopen. Als je dan geen slippers aan hebt dan moet je heel hard lopen om je voeten niet te verbranden.
Soms kom je op strand met zand dat piept als je erop loopt. Dat is een bijzondere gewaarwording. Vorig jaar hebben we hier een kort filmpje van gemaakt:

We weten niet waardoor het komt dat het piept. Iemand vertelde eens dat dit komt omdat het kwartszand is waarvan alle deeltjes rond zijn.
Als je geluk hebt kun je onder een palmboom in de schaduw zitten op het strand. Is dat niet het geval dan kun je beter niet uitgebreid in de zon gaan liggen, omdat de kracht van de zon veel te sterk is. De sterkte wordt gemeten met een UV index. In Nederland is dit op z'n hoogst iets van 7 terwijl in Australië  een UV index van 10 heel normaal is en wel kan oplopen naar 14. De UV index schijnt hier het sterkste te zijn van de hele wereld. Je kunt maar een paar minuten in deze zon zitten zonder te verbranden. Dat zal dan ook wel dirtect de reden zij daarom de stranden vaak zo leeg zijn. In Australíë wordt veel gewaarschuwd om niet te lang in de zon te zitten. Je ziet op zonnige dagen wel mensen met een paraplu op lopen. Tegen de zon. Ook grote zonnehoeden kom je regelmatig tegen. En mensen met witte vegen op hun gezicht. Dit kan zonnebrand zijn, factor 40+. Vooral kinderen krijgen dit opgesmeerd.
Als je in de zee wilt zwemmen wordt altijd aangeraden dit te doen in de buurt van lifegards. Dat zijn mensen die de stranden en de badgasten in de gaten houden. Je ziet ze op veel stranden aanwezig en er zijn dan vlaggen geplaatst waarbinnen je veilig kunt zwemmen.
Zo nu en dan verschijnt er een artikel in de krant dat een zwemmer door een haai is aangevallen. Daar hebben wij gelukkig geen ervaring mee. Veel enger zijn de (dodelijke) kwallen. Met name de Box jellyfish. Die is zo gevaarlijk omdat deze lange tentakels heeft die zo giftig zijn dat wanneer je door deze wordt gebeten je binnen een paar minuten een hartaanval krijgt.
Deze kwal komt vooral voor in het noorden van Australië. Boven de Gold coast; zeg maar iets boven Brisbane. Daar kun je dan ook beter niet in de zee zwemmen. Je hebt hier soms speciale stingernetten waarbinnen je veilig kunt zwemmen omdat de kwaller niet door de netten kunnen komen. Wij hebben het wel gedaan, maar volgens ons kunnen ze met hoge golven er gewoon overheen zwemmen.
Er wordt daarom ook wel met speciale anti-stinger zwempakken gezwommen. Dit zwempak is van nylon en zit heel strak om je lijf. Niet echt fijn maar wel veilig. Dat moet ook als je gaat snorkelen in The Great Barrier Reef.
Op sommige stranden zie je flessen azijn staan naast bijvoorbeeld een reddingsboei. Hiermee kun je de kwal besproeien en dan laten de tentakels los zonder dat er meer gif in het lichaam wordt gespoten. het is maar dat je het weet. Maar of het ook helpt??
Veder zie je in het noorden van Australië vaak waarschuwingsborden dat je moet oppassen voor  zoutwater crokodillen. Die worden "salties"genoemd. Ook niet echt bevorderlijk voor de wens om een lekkere duik te nemen....

In het noorden gaat men dus nauwelijks naar de zee toe om te zwemmen. Wij moeten het dus van de tijd hebben dat we de coldcoast nog niet voorbij zijn. Nu dus.

We zijn vanmorgen na de koffie naar de zee gelopen. Dit is een klein stukje over de camping en dan door een soort bos lopen naar een parkeerplaats en die oversteken en je kunt naar beneden lopen via een trap en je bent op het strand.  Toen Jan in de zee was met zijn boardje dreef hij al heel snel naar links door de stroming.

De zee trok zich terug dus je kon niet echt lekker op de golven meegaan. Ik heb nog geen boardje dus heb ik heerlijk in het water gestaan. De zon scheen volop en er is geen schaduwplek op het strand, dus terug na de camper voor de nodige schaduw. We hebben zonnebrand meegenomen uit Duitsland, factor 30!!
Onderweg kwamen we ook nog een bord tegen waarop vermeld stond dat er recent nog een python gezien is.

Wij zijn nu toch niet meer zo blij met de route door de bosjes naar het strand hier in Norah Head...